خطرناکترین بیماری های مقاربتی جنسی و درمان آنها

خطرناکترین بیماری های مقاربتی جنسی و درمان آنها

بیماری های مقاربتی

بیماری های مقاربتی جنسی (STD) به بیماری های عفونی اطلاق میشود که که عموما هنگام داشتن رابطه جنسی واژنی، مقعدی و یا دهانی از فردی به فرد دیگر منتقل میشوند. این نوع بیماری ها بسیار معمول بوده و سالانه میلیون ها نفر به این نوع از بیماری ها مبتلا میشوند و بسیاری از این افراد هیچ نوع علامتی از بیماری را در خود مشاهده نمی کنند. بهترین راه مقابله با این نوع بیماری ها پیشگیری از ابتلا است و در صورت ابتلا و عدم پیگیری برای درمان صحیح امکان ایجاد مشکلات زیادی را در بیماران دارند.  البته خبر خوب این است که روش تشخیص این بیماری ها با آزمایشات ساده قابل شناسایی بوده و اکثر این بیماری ها درمان پذیر هستند.

چه کسانی به بیماری های مقاربتی مبتلا  میشوند؟

امکان ابتلا به این بیماری ها در هر کسی که رابطه جنسی محافظت نشده داشته و حد اقل یکی از طرفین به یکی از انواع بیماری مقاربتی مبتلا باشد وجود دارد. مردان و زنان در هر سن، ناحیه، و از هر قومیت و طبقه اقتصادی ممکن است به این بیماری ها مبتلا شوند. بر اساس آمار منتشر شده از مرکز کنترل بیماری های ایالات متحده آمریکا، در این کشور سالانه حدود ۲۰ میلیون مورد جدید ابتلا گزارش میشود که نیمی از این مبتلایان بین سنین ۱۵ تا ۲۴ سالگی هستند.

طبق این اطلاعات، هر کسی با هر سن و جنسیت احتمال ابتلا به این بیماری ها را داشته چه رابطه جنسی با افراد مختلف داشته باشد و چه با یک شریک جنسی که او ارتباطات متعدد دارد و مردان با تمایلات مختلف جنسی مانند همجنس گرایان و یا دوجنسگرایان در خطر بیشتر ابتلا به بیماری های مقاربتی هستند.

چگونگی ابتلا و علائم در مردان و زنان:

اکثر بیماری های مقاربتی از طریق تماس ترشحات آلوده بدن انسان مانند خون، ترشحات واژنی و منی منتقل میشوند. برخی از این بیماری ها میتوانند از طریق ارتباطات پوستی یا مخاط و یا زخم های دهانی طرفین منتقل شوند. هنگام تماس با مایعات ترشح شده از بدن و ارتباطات پوستی در انواع مختلف رابطه های واژنی، مقعدی و دهانی و بدون استفاده از روش های محافظتی، خطر ابتلا بیشتر میشود. این خطرات خصوصا در رابطه مقعدی که امکان خونریزی در این نوع رابطه زیاد است بیشتر میشوند. استفاده از سرنگ های مشترک در مصرف مواد مخدر، استفاده از پیرسینگ و خالکوبی که عمدتا با خونریزی همراه هستند از دیگر روش های انتقال هستند.

درمان بیماری های مقاربتی

علائم ابتلا

در مورد نشانه های بیماری های مقاربتی میتوان گفت که عمده آن ها هیچ علامتی در فرد مبتلا ایجاد نمیکنند. با این حال عمده موارد گزارش شده که در بیماری های مختلف بسیار متفاوت هستند شامل زخم و تاول اطراف نواحی تناسلی زن و مرد  یا داخل دهان، احساس درد یا سوزش هنگام ادرار کردن و یا داشتن درد در قسمت آلت تناسلی مردانه و یا واژن خانم ها از دیگر علائم مرسوم هستند.

اگر یکی از علائم ذکر شده در بالا را احساس میکنید، احتمالا دچار یکی از بیماری های مقاربتی شده اید، البته ممکن است مشکل جدی هم نداشته باشید، پس در صورت مشاهده یکی از این علائم به مراکز درمانی مراجعه کرده و مورد آزمایش های لازم قرار بگیرید.

سوالی که بسیاری از کاربران در مورد میزان دقت تست های بیماری های مقاربتی مطرح میکنند به این صورت پاسخ داده میشود که در صورت مشاهده علائم ذکر شده، پس از اینکه مورد آزمایش قرار گرفتید، به دلیل ماهیت این بیماری ها و اینکه تعدادی از بیماری های مقاربتی دوره نهان دارند که بعضا ممکن است سال ها  زمان سپری شود، هیچ پاسخی ۱۰۰ درصد دقیق نیست. گاهی اوقات نیاز است مجددا مورد آزمایش قرار بگیرید ولی به خاطر داشته باشید که حتما و همیشه از روش های داشتن رابطه ایمن استفاده کنید تا در صورتی که جواب منفی آزمایش های شما اشتباه بود، شریک جنسی شما در معرض خطر قرار نگیرد.

اثرات جانبی در صورت عدم درمان

در صورت عدم جدی گرفتن علائم و درصدد درمان بیماری در نیامدن و تشدید بیماری، احتمال مشاهده اثرات جانبی این بیماری ها به صورت لیست زیر وجود دارد:

  • احساس درد
  • تشدید عفونت
  • احتمال دچار شدن به ناباروری
  • تشدید احتمال برخی از سرطان ها
  • آسیب مغزی
  • احتمال درگیر شدن به بیمارری های قلبی
  • افزایش احتمال سقط جنین
  • و در موارد بسیار حاد خطر مرگ نیز وجود دارد.

محصول پیشنهادی : کاندوم خاردار درشت کاپوت مدل BIG DOTS

انواع بیماری های مقاربتی معمول

در این بخش به معرفی اجمالی ۹ بیماری مقاربتی رایج در مردان و علائم بخصوص هر بیماری و راه های رایج درمان آن ها میپردازیم.

  • کلایمیدیا

کلایمیدیا یک عفونت باکتریایی رایج در زوجین جوان که در رابطه جنسی خود فعال هستند به صورت گسترده ای مشاهده میشود. این بیماری توسط باکتری به نام کلایمیدیا تراکوماتیس ایجاد میشود. هم مردان و هم زنان به کلایمیدیا مبتلا شده و بسیاری از مبتلایان هیچ علامتی از بیماری ندارند. علائم ایجاد شده این بیماری در مردان بیشتر به صورت التهاب مجاری ادراری بوده و میتواند در مجاری خروج منی نیز ایجاد عفونت کند. عفونت کلایمیدیا میتواند بوسیله آنتی بیوتیک آزیترومیسین درمان شود. متاسفانه امکان ابتلای به این بیماری خصوصا در زوجینی که یکی از طرفین درمان نشده است وجود دارد.

  • گونوره یا سوزاک

این بیماری نیز همانند کلایمیدیایک عفونت باکتریایی است که همیشه هم علامتی ندارد و ممکن است تا مدت ها قابل تشخیص نباشد. سوزاک نیز همچون کلایمیدیا باعث عفونت مجاری ادراری شده و در هنگام ادرار ایجاد درد و سوزش میکند. این بیماری توسط باکتری نایسره گونوره سبب ایجاد بیماری میشود و هنگامی که علائم بیماری آشکار میشود زمانی بین ۴ تا ۸ روز از شروع عفونتت سپری شده است. سوزاک همچنین در ناحیه مقعد و روده بزرگ و همین طور گلو ایجاد عفونت میکند و در برخی مواقع نیز ایجاد جوش و درد مفاصل میکند.

درمان این بیماری توسط آنتی بیوتیک هایی مانند سفیکسیم انجام شده  و از انواع دیگر آنتی بیوتیک نیز استفاده میشود. در بسیاری از مواقع درمان سوزاک همراه کلایمیدیا انجام میشود، زیرا این دو بیماری معمولا با هم ایجاد میشوند.

  • تریکومونیازیس یا عفونت مهبل

این بیماری از دسته بیماری های مقاربتی مشترک میان زن و مرد است و توسط انگل تریکوموناس واجینالیس ایجاد میشود. در بیشتر مبتلایان به این عفونت هیچ علامتی مشاهده نشده که در این مورد شبیه کلایمیدیا و سوزاک است این امر سبب بی توجهی مبتلایان میشود. هنگامی که علائم بیماری آشکار میشوند بیشتر خود را به صورت عفونت ادراری و خارش و سوزش مجاری ادراری نشان میدهد. این عفونت میتواند با مصرف یک دوز آنتی بیوتیک درمان شود. مترونیدازول و تینیدازول آنتی بیوتیک های رایج در درمان این بیماری هستند.

  • اچ آی وی یا ایدز

ویروس نقص ایمنی انسانی شاید به عنوان ترسناک ترین بیماری مقاربتی شناخته میشود. عفونت ایجاد شده توسط ویروس اچ آی وی می تواند از طریق برقراری رابطه جنسی، استفاده از سرنگ مشترک آلوده و یا از مادر آلوده به جنین منتقل شود.  این ویروس در مراحل آخر خود به صورت جدی باعث نقص سیستم ایمنی بدن انسان و در نتیجه مرگ میشود. زمان متوسط از ابتلا تا سرکوب سیستم ایمنی حدود ۱۰ سال است. هیچ علامت بخصوصی نشان دهنده ابتلا به اچ آی وی نیست اما در برخی افراد ایجاد تب و یا بیماری شبیه به آنفولانزا در بازه زمانی ۲ تا ۴ هفته پس از ابتلا میشود.

هنگامی که علائم سرکوب سیستم ایمنی بدن نمایان میشود، در مبتلایان عفونت های غیر معمول، برخی سرطان ها و همچنین جنون مشاهده میشود. تعدادی درمان برای این بیماری پیشنهاد شده است که به بیماران برای مدیریت عفونت ها و ایجاد تاخیر در پیشرفت بیماری کمک میکند.

ویروس اچ آی وی

  • تبخال ناحیه تناسلی

ویروس تبخال باعث ایجاد جوش و زخم هایی در نواحی جنسی بدن که در معرض ویروس قرار گرفته میشود. این ویروس ها میتوانند از طریق هر نوع رابطه جنسی منتقل شوند. تبخال ناحیه تناسلی نوع ۱ میتوانند باعث ایجاد زخم های سفید برفکی در دهان شده، در حالی که نوع ۲ آن سبب تبخال ناحیه تناسلی میشود، با این حال هر دو این بیماری ها توانایی آیجاد عفونت در ناحیه تناسلی را دارند. همانند دیگر بیماری های مقاربتی، این بیماری نیز میتواند علائم خفیف داشته و یا اصلا علامتی نداشته باشد.

زخم های ایجاد شده توسط این بیماری شبیه جوش های دردناکی هستند سرباز کرده و میترکند. در مردان، زخم ها روی آلت تناسلی مردانه، بیضه ها، کپل ها، ناحیه مقعد و مجاری ادراری یا روی پوست ران ها ایجاد میشود. معمولا شروع بیماری خیلی بیشتر از سایر مراحل شدید بوده و باعث ایجاد تب و تورم غدد لنفاوی میشود.

بیشتر بخوانید: آیا استفاده از کاندوم باعث خشکی واژن می شود ؟

  • زگیل ناحیه تناسلی

عفونت ویروس پاپیلومای انسانی (HPV) یک بیماری مقاربتی رایج است. انواع مختلفی از این بیماری وجود دارد و شرایط متفاوتی را ایجاد میکنند. برخی از انواع این ویروس سبب ایجاد زگیل شده که یک بیماری مقاربتی نیست و برخی دیگر که هنگام داشتن رابطه جنسی منتقل میشوند باعث تشکیل زگیل ناحیه تناسلی میشوند. در بیشتر مبتلایان بدن توانایی درمان عفونت و عدم ایجاد زگیل یا تشکیل سرطان را دارد. دانشمندان معتقدند که حدود ۷۵ درصد افراد فعل در غعالیت های جنسی به این بیماری آلوده شده اند. هنگامی که این ویروس در مردان ایجاد عفونت میکند، به شکل زخم های نرم و گوشت آلود و برامدگی های کوپک روی آلت تناسلی یا ناحیه مقعدی ظاهر میشوند. گاهی نیز این برآمدگی ها بزرگتر بوده و به شکل گل کلم ایجاد میشوند.

درمانی برای این بیماری وجود ندارد ولی در اکثر مواقع به صورت خود به خود درمان میشود. اخیرا روش هایی برای محو زگیل های تناسلی معرفی شده اند و در دسترس عموم قرار داده شده است. واکسن هایی نیز برای پسران و دختران برای افزایش ایمنی در مقابل این بیماری برای بیشتر انواع این ویروس به بازار معرفی شده است.

  • هپاتیت های B و C

هپاتیت به صورت بیماری التهاب کبد معرفی میشود. هر دو ویروس هپاتیت B و C بیماری های ویروسی هستند که با تماس جنسی منتقل میشوند. این بیماری ها بوسیله تماس با خون فرد آلوده یا فعالیت های جنسی دقیقا شبیه اچ آی وی انتقال میابند. هپاتیت B  امکان دارد علامتی نداشته باشد اما علائم هپاتیت حاد در ۵۰ درصد مبتلایان ظاهر میشود. خطر اولیه عفونت ویروس هپاتیت این است که حدود ۵ درصد مبتلایان آسیب کبدی پیشرفت بلند مدت  یا هپاتیت B مزمن دارند. بیماران هپاتیت B مزمن در خطر ابتلا به سرطان کبد هستند. درمان هپاتیت B حاد مراقبت های حمایتی و استراحت است، با این حال بیماران هپاتیت B مزمن ممکن است با اینترفرون یا داروهای ضد ویروس درمان شوند.

بر خلاف هپاتیت B، هپاتیت C به ندرت از طریق رابطه جنسی منتقل میشود و معمولا از طریق تماس مستقیم با خون آلوده فرد مبتلا پخش میشود. ولی همچنان احتمال انتقال از رابطه جنسی وجود دارد. بر خلاف هپاتیت B، بیشتر افراد آلوده به هپاتیت c دچار عفونت های مزمن با احتمال زیاد ابتلا به سرطان کبد میشوند. متاسفانه در حال حاضر واکسنی برای این نوع هپاتیت وجود ندارد.

  • سفیلیس

سفیلیس یک بیماری باکتریایی است که توسط باکتری ترپونما پالیدوم ایجاد میشود. این بیماری اگر درمان نشود، در سه فاز پیشرفت کرده و همچنین در مرحله نهان مقاوم میشود. در مراحل ابتدایی یک زخم بدون درد است که با نام شانکر در ناحیه رابطه جنسی شناخته میشود. شانکر حدود ۱۰ تا ۹۰ روز بعد از ابتلا توسعه یافته و حدود ۳ تا ۶ هفته بعد از آن برطرف میشود. سفیلیس میتواند بوسیله آنتی بیوتیک ها درمان شود، اما اگر در مرحله ابتدایی درمان نشود، میتواند پیشرفت کند.

در مرحله دوم بیماری، عفونت به دیگر ارگان ها پخش میشود و علائمی مختلفی مانند جوش پوستی، تورم غدد لنفاوی،آرتروز و بیماری کلیوی یا مشکلات کبدی بروز میکند. بعد از این مرحله، بیمار دوران نهان بیماری را برای سال ها تجربه میکند و وارد مرحله سوم پیشرفته میشود. در این مرحله شرایط متفاوتی مانند عفونت مغزی، توسعه برآمدگی هایی معروف به گوم، انسداد شریانی، نلبینایی و ناشنوایی ایجاد میشود. خوشبختانه این بیماری بوسیله آنتی بیوتیک قابل درمان است.

علائم بیماری سفیلیس

  • ویروس زیکا

ویروس زیکا سبب بیماری های مادرزادی و اثر روی آی کیو نوزادان مادران آلوده میشود. انتقال ویروس زیکا میان انسان ها از طریق گزیده شدن افراد توسط پشه ناقل ویروس انجام میشود. با این حال، احتمال انتقال این ویروس از طریق رابطه جنسی محتمل است و یک فرد مبتلا میتواند این بیماری را به شریک جنسی خود منتقل کند.

چگونه میتوان از ابتلا به بیماری های مقاربتی جلوگیری کرد؟

با توجه به خطرات ذکر شده این بیماری ها (STD) و تهدیدی که نسل بعد را هم در معرض خطر قرار میدهد، بایستی به دنبال شیوه های مناسب پیشگیری بود تا هم هزینه های درمان کم شود و هم تلفات این بیماری ها به حداقل برسد و افراد با خیال راحت وارد رابطه جنسی خود شوند.

در صورتی که تصمیم دارید رابطه جنسی داشته باشید و خطرات آن را به حداقل برسانید به نکات زیر توجه کنید:

  • در تمام زمان رابطه حتما از کاندوم استفاده کنید.
  • برای عدم آسیب زدن به کاندوم از روان کننده های پایه آبی استفاده کنید.
  • رابطه جنسی با افراد مختلف را کنار بگذارید.
  • شریک جنسی را انتخاب کنید که با افراد مختلف و متعدد رابطه جنسی ندارد و فقط با شما در رابطه است.
  • با فردی که دارای علائم ذکر شده خصوصا در نواحی تناسلی خود است وارد رابطه جنسی نشوید.
  • قبل از وارد شدن به رابطه جنسی با یک شریک جدید آزمایش های مرتبط با بیماری های مقاربتی را انجام دهید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *